၂၂ အဆက္ေလး

ျမန္မာနုိင္ငံျပန္ေ၇ာက္ေတာ့လည္း.......အလုပ္အကိုင္ေထြးထူးမရွိပဲလယ္ယာျပန္စားေ၇ျဖစ္ေနတယ္..........
တစ္ေန့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က.......နိုက္ကလပ္မွာလုပ္မလားဆိုျပီလာေမးေတာ့..........................
လုပ္မယ္ေပါ့.....ဒီလိုနဲ့သူေဌးနဲ့ေတြ့ျပီ........သူေဌးကသဘက္ခါလာဆင္းဆိုေတာ့........ျပန္လာေတာ့
လဘက္၇ည္၀င္ေသာက္၇င္း........စားပြဲထိုေလးကိုေမးျကည့္ေတာ့.......၂၂၇က္ပဲဗ်ာ......ဆင္း၇မဲ့၇က္က
၂၂ပဲျဖစ္ေနတယ္.......
ဒီလိုနဲ့ပဲအလုပ္ဆင္းတာ၁လခြဲေလာက္ေ၇ာက္ေတာ့......သူေဌးကသေဘာက်ျပီ.......supervisor..ခန့္လိုက္တယ္
အကဴိးေပး၂၂၇ဲ့တြန္းအားေတြပဲထင္ပါ၇ဲ့ဗ်ာ.............
အလုပ္လုပ္၇င္းခ်ာတိတ္မတစ္ေယာက္ကိုသေဘာက်ေနမိတယ္..........တစ္ပတ္ေလာက္ေနေတာ့............
၇ည္းစားစကားေျပာေတာ့တာေပါ့............ပထမေတာ့သူကအင္တင္တင္ပဲဗ်.......ဘယ္လိုကေနဘယ္လိုျဖစ္တယ္
မသိဘူး.........စေနေန႔မနက္...အေဆာင္ကိုလာေခါ  ္တဲ့......အေျဖေပးမယ္တဲ့...........
စေနေန႔ကိုလက္ခဴိးတြက္ေတာ့.........အားလာလာ....၂၂၇က္၇လ၂၀၀၆ျဖစ္ေနေ၇ာဗ်ာ.............
ဒီလိုနဲစုံတြဲေလအလုပ္ဆင္းျကတာေပါ့..........
ဒီလိုနဲ႔ကၽႊန္ေတာ္.......မေလးျပန္ထြက္ဖို့ျဖစ္လာတယ္...........မေလးထြက္မဲ့၇က္က......၂၁.၉.၂၀၀၈ေပါ့
ကၽႊန္ေတာ္ေတြးမိတယ္....ဒီတစ္ခါေတာ့၂၂....မဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့......အဲ့မွာတင္....ပြဲစားကလာေျပာတာ..
ကိုေစာေ၇......ေလယဥ္လက္မွတ္ကtransitေနာ္တဲ့.......ကၽႊန္ေတာ္အ့ံဩျပီ၀မ္းသာသြားမိတယ္ဗ်ာ......
မေလးအေ၇ာက္၂၂ေပါ့............
မေလးျပန္ေ၇ာက္ျပီ.....၂ႏွစ္ခြဲေလာက္ရွိေတာ့..ကၽႊန္ေတာ္အူက်လာတယ္ဗ်..ကၽႊန္ေတာ္လည္းသိပ္ဂရုမထား
ပါဘူး.....ေန့စဥ္ႏွင့္အမွ်အလုပ္ပဲလုပ္ေန၇တာဆိုေတာ့.......သူေဌးနဲ့ကလည္းသိပ္အဆင္မေျပဘူး......သူကလစာကို
ကိုခြဲျပီးေပးေနတာကိုကမဟုတ္တာ.....ေနာက္ေတာ့ကၽႊန္ေတာ္လည္းအဲ့ဒီကေနထြက္လိုက္ျပီ.......နယ္ဘက္မွာ
အသိတစ္ေယာက္နဲ့စပ္ျပီကုန္စုံဆိုင္ေလးဖြင့္လိုက္တယ္............
အဲ့ဒီမွာကၽႊန္ေတာ္အူက်တာခြဲဖို့ျဖစ္လာတယ္....ပထမဆ၇ာ၀န္နဲ့သြားေတြ့ျပီ....တိုင္ပင္ေတာ့........ဆ၇ာ၀န္က
ခြဲဖို့...၇က္ခ်ိန္းေပးလိုက္တယ္...၂၂.၆.၂၀၁၂တဲ့.......အဲ့လိုတိုက္ဆိုင္မွု့ေတြနဲ့ပဲ.....ကၽႊန္ေတာ္ေဆးရုးံတက္ခြဲ
လိုက္တယ္...................................
   ကၽႊန္ေတာ္ဆိုလိုခ်င္တဲ့သေဘာကေတာ့......လူတိုင္းမွာ.....အကဴိးေပးတဲ့...၇က္ေလေတြကို..သတိထားျပီ
ဘာလုပ္လုပ္.....အသုးံခ်ျပီလုပ္သင့္တယ္ဆိုတာေလးကိုဆိုလိုခ်င္တာပါ.....
                                 ကိုယ့္၇ဲ့အကဴိးေပး၇က္ေတြကိုအသုးံခ်နိင္ျကပါေစ......

ထူးဆန္းတာေလးေတြ႔လို့ဘယ္လိုအသုးံ၀င္လဲမသိဘူး............
သိ၇င္ေျပာပါလား

အကဴိးေပး22

ဘ၀မွာအမွတ္မထင္.....သတိထားစ၇ာေလးေတြျဖစ္လာခဲ့တယ္
မေလးရွားကိုသူလိုကိုလိုအလုပ္လုပ္ဖို႔ထြက္လာခဲ့တယ္............
၇န္ကုန္ကစထြက္တဲ့ေန႔ဟာ......၂၂.၉.၁၉၉၆.၇က္ေန႔
ထိုင္းမွာ...၁ပတ္ေလာက္ေနျပီ...မေလးကိုတက္ခဲ့တယ္..
ေရွာေရွာရွုရွုပါပဲ.........အဲ့ဒီမွာတစ္ခါ..........၂၂

အလုပ္လုပ္ေနတဲ့စက္ရုံေဒ၀ါလီခံေတာ့......စက္ရုံေျပာင္း၇တယ္
ေျပာင္း၇တဲ့၇က္က....၂၂.၈.၁၉၉၈ေန႔မွာ.....ဂဴိးဟိုးဘက္က..
မြွားျမို့ေလးကိုေျပာင္း၇တယ္......အဲ့ဒီမွာတစ္ခါ.......၂၂

မွြားမွာအလုပ္လုပ္ေန၇င္........စက္ရုံမီးေလာင္ေတာ့တစ္ခါ..
ေျပာင္းဖို႔ျဖစ္လာ၇ျပန္တယ္.......ေလာ္၇ီကားကိုေစာင့္၇င္း
ကားလာလို႔.....အမွတ္မထင္...၇က္ကိုျကည့္လိုက္ေတာ့
အားပါးပါး.......၂၂ပဲဗ်ာ

ဒီလိုနဲ့အလုပ္လုပ္၇င္....ဖမ္းမယ္စီးမယ္ဆိုေတာ့.....ဗိုလ္ေစာတို့ရြာျပန္ဖို႔
စီစဥ္၇ျပီေပါ့......သူေဌးကလည္းေပးမျပန္ခ်င္......အေျခအေနကလည္း
အဖမ္းခံ၇၇င္သူေဌးပါထိမွာဆိုေတာ့.....ျပန္ေပါ့..............ေဟာျပန္လည္း
ျပန္ေ၇ာ.....ေလယဥ္လက္မွတ္၇တဲ့ေန႔က..၂၂.၄.၂၀၀၂
ေလယဥ္တက္တဲ့ေန႔က.၂၁.၅.၂၀၀၂....၇န္ကုန္အေ၇ာက္...၂၂၇က္
ကဲထူးဆန္းဘူးလား...ပထမေတာ့ကၽႊန္ေတာ္လည္းအမွတ္တမဲ့ပဲ......
ေနာက္ေတာ့မွသတိထားမိတာ...................ကဲေနာက္ေန႔မွဆက္တာေပါ့ဗ်ာ.....အလုပ္ေလးရွိေသးတယ္....

ဘ၀

ငတ္ျခင္းျပတ္ျခင္းေပ်ာ္ျခင္း၀မ္းနည္းျခင္းေျကကြဲျခင္းျကည္နုးျခင္းအစုစုေသာအ၇ာမ်ားႏွင့္
ငါရုန္းကန္ေန၇တာကိုက...ဘ၀လို့ဆိုခ်င္တယ္

ခံစားခ်က္

ကြ်န္ေတာ္မေလးမွာတုန္းကပ၇ိေဘာဂစက္ရုံမွာအလုပ္လုပ္ခဲ့တယ္သူေဋးကလစာကိုေခ်းေငြသေဘာမဴိးပဲ
အျမဲေပးတယ္ကြ်န္ေတာ့မွာပိုက္ဆံေကာင္းေကာင္းစုလို႔မ၇ခဲ႔ဘူးအိမ္ကမိသားစုကေတာ့မသိဘူးကြ်န္ေတာ္သုးံ
ျဖဳန္းေနတယ္ပဲထင္ေနတယ္ကြ်န္ေတာ္မခံစားနိင္ေတာ့ဘူးဒါေျကာင့္ထြက္ေျပးျပီဒီအျပင္တေန၇ာမွာျပန္လုပ္မွ
အဆင္ေျပပါေတာ့တယ္ကြ်န္ေတာ္လိုသူေတြအမ်ားျကီးပဲစြန္႔စားေစခ်င္တယ္ဗ်ာ......
အခုမွဘေလာ့ဂါဆိုတာကိုစတင္အသုးံျပဳတာမို႔ဆ၇ာသမားေတြသြန္သင္ေပးပါ...တတ္ခ်င္လို႔ေလ့လာ၇င္သုးံ
တာပါ

အခ်စ္

အခ်စ္ဆိုတာကိုစတင္ခံစား၇တဲ့အခ်ိန္မွာသူနဲ့႔ကြ်န္ေတာ္၇ည္းစားျဖစ္ျပီတစ္လေလာက္မွာသူေပးတဲ့အနမ္းနဲ႔ကြ်န္ေတာ္မူးေမ့သြားတာပါပဲ